Category Archives: Việt Nam

Thương Nhờ Người Dưng

Gió lay cành cây nhãn lồng
hát câu ầu ơ nhớ nhau

chim chiều lẻ bạn ngoài song
em còn mong đợi người dưng

tháng năm
tiếng chim buồn nhớ nhau

ánh trăng còn soi mái đình
nhớ ai buồng cau héo khô

sông dài cá lội biệt tăm
nhớ ai buồng cau héo khô

như bèo mây dạt về đâu
trái tim mong chờ người dưng

ngày nào Em đứng bên sông
thương Anh từ lúc
lúa xanh trên đồng
chạnh lòng nghe khúc ca dao
lia thia còn nhớ sông dài đã qua
ngậm ngùi
chim sáo bay xa
chim quyên còn đứng
lẻ loi một mình
chạnh lòng
đau xót chim quyên
sao Anh đành bước
qua cầu quên Em.

Gió lay cành cây nhãn lồng
hát câu ầu ơ nhớ nhau

chim chiều lẻ bạn ngoài song
em còn mong đợi người dưng

qua không thương bậu
bậu còn buồn ai

Tuyên Quang

Bành cuống eten met Mẹ en Bác Nhân (heerlijk!!)

Bành cuống eten met Mẹ en Bác Nhân (heerlijk!!)

Bác Nhâm haalde ons op vanaf Nội Bài, een goede vriend van Mẹ. Hij is exact de Vietnamese wederhelft van Ome Gert, altijd tip-top gekleed, keurig op tijd, praat heel rustig en formeel, en belangrijkste: hij is super aardig. Hij heeft belangrijk werk bij overheid waar hij o.a. chaffeur is voor VIPs, zoals vorige week de Vice Prime Minister van Vietnam.

Via zijn werk had hij een luxe auto gehuurd om ons helemaal naar Tuyên Quang te brengen, een rit die ongeveer 2,5 uur duurde. De afstand is maar 120km, maar de wegen zijn slecht en gevaarlijk.

In Tuyên Quang heeft hij de VIP kamer voor ons gereserveert die normaal gesproken alleen door overheidsfunctionarissen gebruikt wordt. Overigens is het “hotel” ook alleen maar voor “belangrijke” mensen. Dit alles kon hij regelen via zijn connecties. In Vietnam ben je letterlijk iemand door wie je allemaal kent.

Het weer is erg slecht. We zijn zaterdag aangekomen, maar we hebben alleen nog maar een dik wolkendek met af en toe motregen gehad, en het ziet er naar uit dat we dat houden tot we weer naar Nederland teruggaan. Het is ook koud, zelfs voor Nederlandse begrippen, met de temperatuur die op enkele dagen niet boven de 13 graden uitkomt. Na een hele dag zitten in open huizen zonder glas, deur of verwarming kan het dan aardig fris worden.

Dit alles geeft natuurlijk helemaal niks, we zijn er immers niet voor de mooie omgeving, maar om kennis te maken met de familie, vrienden en kennissen die hier wonen.

Nieuwbouw in Vietnam

Nieuwbouw in Vietnam

De mensen hier zijn doorgaans erg arm. Ze wonen naar wat voor Nederlandse begrippen lijkt op niet veel meer dan een schuur. De standaard bezittingen van een Vietnamees gezin zijn: één of meer xe máy (brommer/scooter), een (oude) TV, een (oude) stereo voor karaoke, en een plekje voor de voorouders. De huizen hebben bijna nooit ramen, en alleen één hele grote voordeur. De rijkere gezinnen gebruiken die om de auto in de woonkamer te parkeren.

We gaan niet naar Sa Pa. Alles in Vietnam is duurder geworden, en om daar heen te gaan kost te veel geld voor een paar dagen plezier. Ondanks dat hij een studerende zoon heeft en zelf weinig geld, heeft bác Nhâm aangeboden om alles voor ons te betalen, maar dat kunnen we niet accepteren. We gaan later weer terug naar Vietnam, en dan vast nog wel een keer naar Sa pa!

Over het eten valt maar één ding te zeggen: heerlijk!

Een rondje fietsen in de omgeving

Een rondje fietsen in de omgeving

Een kijkje vanaf de rivier

Een kijkje vanaf de rivier

Hoàn bij haar oude huis

Hoàn bij haar oude huis

Mẹ kookt eten in het huis van onze vrienden

Mẹ kookt eten in het huis van onze vrienden

Nichtje met Hoan vlakbij het dorp over de rivier

Nichtje met Hoan vlakbij het dorp over de rivier

Mijn nichtje en ik

Mijn nichtje en ik

Huis van de familie buiten het dorp

Huis van de familie buiten het dorp

Mijn eerste bezoek aan Việt Nam

Het eerste dat je tegemoet komt als je uit het vliegtuig stapt op Noi Bai Airport in Ha Noi is een muur van dampige, warme tropische lucht. Ook staat er in elke hoek wel een geuniformeerde agent (?) nors toezicht te houden.

Noi Bai airport

Noi Bai airport

Samen aan de was

Samen aan de was

Eenmaal aangekomen in Ho Chi Minh gingen we meteen per taxi naar ons huis in Binh Duong. Dit is een klein een knus huisje dat vrij afgelegen ligt, ongeveer 30km ten noorden van Ho Chi Minh centrum. Uiteraard moesten de vieze kleren meteen gewassen worden,

De volgende dag zouden we al gauw kennis maken met de Vietnamese bureaucratie. Moeder ging eerst naar de lokale politie met onze paspoorten. Die zeiden dat ze niks konden doen, omdat ik een buitenlander was, en dat ze naar de gemeente moest gaan. De man bij de gemeente moest vervolgens kopieen van de paspoorten maken, en zij dat het formulier niks kost. Ze moest de volgende dag maar terugkomen, dan is alles klaar. De volgende dag zij deze meneer dat, omdat ik een buitenlander ben, hij het naar de hogere autoriteiten moest brengen. Moeder moest hem 50.000VND aan brandstof betalen zodat hij het er met zijn “xe may” heen kon brengen.

Een dag later ging moeder de papieren ophalen. Bleek dat er meer “kosten” waren, en moest plotsling 500.000VND betaald worden, een goed weekloon.

De hoop dat hiermee de rompslomp afgehandeld zou zijn bleek valse hoop. De volgende dag verscheen er iemand aan de poort van het commitee, die zij dat er nog twee formulieren ingevuld moesten worden. Het kwam erop neer, dat zo’n formulier niet bestond,

Mamma op weg

Mamma op weg

en dat moeder een handgeschreven brief moest maken waarin ze verklaarde dat ik niet een gevaar voor de samenleving ben. Dit moest samen met wat geld in een envelop naar het kantoor gaan.

Het weer is hier heel aangenaam, maar midden op de middag is het behoorlijk heet. Echt drukkend warm is het niet, en er staat ook wel een windje. Binnen is het beneden lekker koel. De huizen hier hebben geen glas, maar gewoon bakstenen die een gefreest motief hebben.

Lief en mamma gaan weer naar de gemeente voor de papieren

Lief en mamma gaan weer naar de gemeente voor de papieren

Het is wel erg droog. De grond is erg stoffig en de kwaliteit van de scooters, autos en vrachtwagens laat nogal te wensen over. Daarom zie je veel mensen die ter bescherming lange broek en jas dragen als ze onderweg zijn, soms met monddoekjes en handschoenen!

Avondje relaxen

Avondje relaxen

‘s Avonds zijn we naar het entertainment center geweest om te zwemmen en naar de tempel te gaan. Het was erg leuk om weer eens te zwemmen, ze hadden er twee grote baden, met zout en zoet water!

Nu gaan we met mamma en lief naar Tuyen Quang in het noorden. Nog een paar foto’s

Lekker eten, Banh Trung en Ei

Lekker eten, Banh Trung en Ei

De straat voor ons huis in Binh Duong

De straat voor ons huis in Binh Duong

Altijd goed uitkijken in het verkeer!

Altijd goed uitkijken in het verkeer!

Ook de hond "Lu" moet eraan geloven!!

Ook de hond "Lu" moet eraan geloven!!

Dit is een brug over de rivier vlak buiten Thu Dau Mot, ons dorp. Hier moet je erg uitkijken omdat er met 2 scooters tegelijk over gereden wordt – zonder af te stappen, of af te remmen! Dit gebied zit vol met slangen en gevaarlijke insecten. We mochten er eigenlijk niet heen van mamma.

Het platteland buiten het dorp

Het platteland buiten het dorp